Александр Сергеевич Пушкин.
Перевод стихотворения Воспоминание (Когда для смертного...) на польский язык.

Przypomnienie

Kiedy dla śmiertelników ucichną dnia gwary,
     I noc, wpół-przejrzystą szatę
Rozciągając nad głuchej stolicy obszary,
     Spuszcza sen, trudów zapłatę;

Wtenczas mnie samotnemu rozmyślań godziny
     W ciszy leniwo się wleką,
Wtenczas mnie ukąszenia serdecznej gadziny
     Bezczynnemu srożej pieką.

Mary wrą w myśli, którą tęsknota przytłacza,
     I trosk oblegają roje;
Wtenczas i Przypomnienie w milczeniu roztacza
     Przedemną swe długie zwoje.

Ze wstrętem i z przestrachem czytam własne dzieje,
     Sam na siebie pomsty wzywam,
I serdecznie żałuję i gorzkie łzy leję,
     Lecz smutnych rysów nie zmywam.

Воспоминание (Когда для смертного...)

Когда для смертного умолкнет шумный день
И на немые стогны града
Полупрозрачная наляжет ночи тень,
И сон, дневных трудов награда,
В то время для меня влачатся в тишине
Часы томительного бденья:
В бездействии ночном живей горят во мне
Змеи сердечной угрызенья;
Мечты кипят; в уме, подавленном тоской,
Теснится тяжких дум избыток;
Воспоминание безмолвно предо мной
Свой длинный развивает свиток:
И, с отвращением читая жизнь мою,
Я трепещу, и проклинаю,
И горько жалуюсь, и горько слезы лью,-
Но строк печальных не смываю.

Последние стихотворения